Mannentieten

Van die zachte.
Die haast lijken te zeggen.
Ik ben op het verkeerde torso geboren.
Die eruit zien alsof er wel degelijk van gezoogd is.
Door meerdere, dorstige zuigelingen.
Zuigelingen waarvan je weet dat ze later een fastfoodprobleem gaan krijgen.
Dat soort tietjes onder afhangende schoudertjes.
Het soort schoudertjes dat die dikke, dorstige zuigelingen nooit had kunnen dragen.
Dus waarvan het maar goed is dat ze niet kunnen baren.
Die mannen dan.
Niet de schoudertjes.
Daar kan ik uren naar kijken.
Misschien dat ik het wel een beetje zielig voor ze vind.
Dat ze eigenlijk niet mee mogen doen.
Dat ze eigenlijk geen echte tieten mogen zijn.
Dat ze nooit een bh aan mogen op zware dagen.
Dat ze nooit nuttig zullen zijn.
Dat niemand ze zal begeren in een bikini.
Als tweederangsborsten.
Ongezien.
Ongeliefd.
Kunnen alleen maar verlangen naar de cultstatus van de vrouwenboezem.
Ik zie jou mannentiet.
Ik zie jou.